20 april 2010

Wat een opluchting...

... er wordt weer gevlogen. Ook internationaal. Nooit gedacht dat ik het geweldig zou vinden als er kon worden gevlogen. Vind het zelf elke keer weer redelijk spannend, maar nu Joost in de VS zit en de kans bestond dat ie zaterdag niet naar huis kon vliegen, was ik helemaal van slag. Het zonder Joost zijn, heeft nu lang genoeg geduurd en ik werd helemaal depri bij de gedachte dat het misschien nog wel langer zou gaan duren. Geweldig dat wij zo'n proactieve nationale vluchtvaartmaatschappij hebben die zelf ook de lucht weer in wil en dus gaat testen of het veilig is, niet afwachten, maar uitproberen. Wie weet hoe lang het vliegverbod had geduurd, als ze dat niet hadden gedaan.

Kan niet wachten tot het zaterdag is en we horen dat hij kan vertrekken. Dan zondag naar Schiphol om hem weer op te halen en helemaal plat te knuffelen. :-)

2 opmerkingen:

john, willeke, robin en matthias zei

nou, ik kan me helemaal voorstellen dat je vreselijk opgelucht bent!!! het is ook echt lang hé, die 3 weken. je kunt nu lekker aftellen en dan je mannetje weer helemaal plat knuffelen!!!
xxx willeke

paaj.van.hoof zei

Lief, jullie liefde voor elkaar...jullie zijn ook een supergezin, en vind jullie helemaal top!
Liefs van Patrick